ŻYCIE

Perfekcyjna Pani domu.. czyli nie rób tego bo i tak zrobisz źle..

Czy da się coś zrobić idealnie? Wg. mnie nie, bo zawsze można zrobić jeszcze lepiej. Pytanie tylko po co?

Kieliszki po winie, żeby były czyste można umyć w zmywarce, ale znam osoby, które robią to ręcznie i polerują. Inaczej nie jest perfekcyjnie. Tracą przy tym mnóstwo czasu. Pytanie tylko, po co? Przecież w obu przypadkach kieliszki są czyste. Czyż nie? A może chodzi o to, że inaczej nie potrafisz, jesteś perfekcyjną Panią domu.

Perfekcjonizm to o nim będzie dziś mowa.

Perfekcyjna w swoim domu. Nie rób tego bo i tak zrobisz źle

Byłam kiedyś u znajomej razem z dziećmi. Nie czułam się swobodnie patrząc kiedy Perfekcyjna Pani domu zbiera z podłogi każdy okruszek, który spada mojemu dziecku na podłogę. Potem bierze ręcznik i miejsce to wyciera najpierw na mokro, następnie sucho.

Ok, myślę, może przeszkadza jej kiedy czuje pod nogami brud. Sama tak mam. Z tym, że nie sprzątam każdego okruszka i nie myję od razu.

Ale dalej czułam jakbym siedziała w muzeum. Nie dotykaj, nie możesz. Oko wielkiego brata czujnie śledzi każdy twój ruch. Na to tylko można patrzeć.

Jej wzrok podążał za moimi dziećmi i sprawiał jakby zaraz miała krzyknąć tylko nie dotykaj tego bo jest idealnie czyste. I stało się.

Nadia wzięła butelkę z sokiem i wylała na krzesło. Poderwałam się szybko na nogi i skierowałam w stronę zlewu by poszukać czegoś czym mogłabym to uprzątnąć. Nagle usłyszałam.

„Zostaw ja to zrobię sama. Trzeba to zrobić porządnie”.

Po czym nie przesadzając znajoma czyściła krzesło ok 15 min.

To chociaż pomogę w inny sposób, włożę rzeczy do zmywarki. Zabieram się za zbieranie naczyń ze stołu i znowu ten sam głos:

– ułożę sama w zmywarce naczynia. Ty nie wiesz jak. Układam w ten sposób, że mieszczę o wiele więcej rzeczy niż pozostali.

Zrobiło mi się głupio i poczułam się nieswojo. Jakbym nic nie potrafiła zrobić. A przecież też mam mieszkanie, też ogarniam je na swój sposób.

Mamo, nie zrobię tego nie warto, nie będziesz zadowolona

A teraz wyobraź sobie dziecko, które dorasta w takim domu.

I kiedy sprząta po śniadaniu słyszy „Jak nie zrobisz tego idealnie, perfekcyjnie nawet się za to nie zabieraj.”

Albo kiedy chce powiesić pranie:

„Nie rób tego bo i tak Ci nie wyjdzie. Trzeba równo, dokładnie. Ty tak nie potrafisz”.

Kiedy ścieli łóżko:

” zrób to idealnie, albo nie rób wcale”.

Jak cholernie raniące musi być życie z Perfekcyjną Panią domu, a co dopiero wychowanie pod takimi skrzydłami.

Perfekcjonizm co to takiego i skąd się bierze

Najogólniej perfekcjonizm to postawa człowieka, która na pierwszym miejscu stawia dokładność wykonanych czynności.

Perfekcjonizm wyniesiony z domu rodzinnego

Perfekcjonistyczne przekonania wynosimy najczęściej z rodzinnego domu.

Np. wtedy kiedy rodzice zamiast docenić wysiłek dziecka mówią: ” spójrz jak wzorowo zachowuje się twój kolega, albo, twoja koleżanka ze szkoły ma same 5,6! Zobacz jak dokładnie zrobiła to twoja koleżanka.

Słysząc takie komunikaty dziecko ocenia siebie jako niewystarczające, muszę zrobić więcej i więcej i jeszcze więcej, żeby zadowolić rodziców.

Problem jednak jest w tym, że dzieci nie rozumieją tego, że nawet kiedy będą z siebie dawali wszystko, będą dawali więcej, to dla rodziców i tak nadal może to być niewysterczające, może ich nie zadowolić.

Dzieci mogą też stać się przedłużeniem ambicji rodziców. I tak kiedy dziecko odnosi sukces jest kochane i wychwalane, kiedy ponosi porażkę miłość stygnie. Co może powodować, że dziecko jako już dorosły człowiek samo będzie dożyło do sukcesów. Wszystko po to by udowodnić swoją wartość.

Perfekcjonizm w genach

Skłonność do perfekcjonizmu jest w jakimś stopniu wrodzona. Badacze z Michigan State University  porównali osobowości bliźniaczek jednojajowych (o tym samym materiale genetycznym) i dwujajowych. W badaniu opublikowanym w „Journal of Eating Disorders” sprawdzano, do jakiego stopnia dziewczęta i młode kobiety akceptowały pogląd, że szczupłe ciała są bardziej atrakcyjne. Dowiedziono, że bliźniaczki jednojajowe częściej niż dwujajowe były bardziej do siebie podobne w dążeniu do perfekcjonizmu, w stopniu, w jakim idealizowały ciała wychudzonych modelek. A zatem gdyby skłonność do perfekcjonizmu zależała tylko od wychowania, bliźnięta jednojajowe dzieliłyby ją tak samo często jak dwujajowe.

Perfekcjonizm przyczyną niskiego poczucia własnej wartości.

Psycholog Aleksander Perski potwierdza, że główną przyczyną perfekcjonizmu jest niskie poczucie własnej wartości. Bo gdyby pomyśleć z czego bierze się zadowolenie dziecka to w największej mierze nie z oceny innych, ale z samodzielnego dostrzeżenia tego co mu się podoba. Z czego jest dumne. Buduje poczucie własnej wartości z wnętrza nie z pochwały przez ocenę. (TU przeczytasz jak doceniać wysiłki dziecka)

„Człowiek, który ma wysokie poczucie własnej wartości, jest ufny, otwarty i zadowolony z siebie. Jeśli takiego solidnego fundamentu brakuje, cała budowla się chwieje. Żeby przetrwać, ludzie rekompensują sobie ten brak przez perfekcjonizm”. Aleksander Perski, Joanna Rose „Nie musisz być najlepsza. Jak nie wpaić w pułapkę perfekcjonizmu, uniknąć stresu i wypalenia”,

Zrób to idealnie, albo wcale

Noo i na końcu zapytam, idealnie, perfekcyjnie czyli jak?

My kobiety bardzo często wmawiamy sobie, że musimy zrobić same bo same zrobimy to najlepiej. Jednak nadmierna sumienność i pracowitość przeradzająca się w perfekcjonizm wcale nie sprawia, że zrobiliśmy to lepiej.

Takie podejście może być bardzo krzywdzące w procesie wychowania.

A ponadto, przyzwyczajać innych do wyręczania się nami.

W życiu nie chodzi przecież o to by zrobić wszystko, albo nic, zrobić idealnie, albo wcale. Być perfekcyjną. Dobrze jest ustalić sobie priorytety. Zrobię dziś to, ale tamto musi poczekać i to jest ok. Masz prawo do błędów. Pozwól sobie na bycie nieperfekcyjnym.

Kieliszki mogą umyć się w zmywarce, koszula może być w jakimś miejscu wygnieciona, pranie może być powieszone nierówno. Nikt na tym nie ucierpi. Nawet jeśli kieliszki nie będą lśniły, koszula będzie pognieciona, a pranie nierówne, rodzina i tak Cię kocha.

Krótki test na perfekcjonizm.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

%d bloggers like this: